Moim marzeniem jest, aby podróż w świecie słowa, ruchu, gestu, muzyki, fantazji i piękna – stała się dla moich wychowanków czymś fascynującym i niezwykłym. A gdyby jeszcze mogła towarzyszyć temu myśl czynienia dobra, co bez wątpienia można odnaleźć w profilaktyce teatralnej, ocalającego młodego człowieka od zła i niebezpieczeństwa, byłabym naprawdę szczęśliwa...
O powstaniu „Kawiarenki” w kilku słowach:
Pani Teresa - tak miała na imię moja wychowawczyni w przedszkolu. Pewnego dnia pani Teresa przygotowywała przedstawienie świąteczne. Szybko przydzieliła role – wybrała królową śniegu i śnieżynki. Dwoje dzieci nie wybrano – wśród nich byłam ja, mała kilkuletnia dziewczynka w okularkach i nieśmiały Józio z wadą wymowy. Rozczarowany Józio pobiegł do toalety, a ja odważyłam się zapytać, dlaczego nie mogę być śnieżynką; w odpowiedzi usłyszałam: „bo ty Sabinko nosisz okulary”. Jeszcze tego samego dnia znienawidzone okulary wrzuciłam do pieca. Nigdy nie zapomnę tej chwili i głośnego śmiechu dzieci. Paradoksalnie, właśnie to zdarzenie zaważyło pozytywnie ma moim życiu. Zapragnęłam być inną panią Teresą, panią, która wybiera do przedstawień dziewczynki w okularach i nieśmiałych chłopców. I tak się stało. Pewnego dnia po raz pierwszy stanęłam przed klasą i spojrzałam w oczy swoich małych uczniów – oczy pełne nadziei i oczekiwania. Tak właśnie zaczęła się moja przygoda z teatrem – przygoda fascynująca i niezwykła, która trwa do dziś.
Kilka kawiarenkowych faktów:
„Kawiarenka” działa w I LO od wielu lat. Przewinęło się przez nią kilkuset wychowanków.
„Kawiarenka zdobyła wiele nagród i wyróżnień, podziękowań i listów gratulacyjnych – zarówno w obszarze teatru, jak i literatury.
Niektórzy wychowankowie „Kawiarenki” opublikowali swoje prace literackie i wiersze.
„Kawiarenka” tworzy własne scenariusze przedstawień teatralnych, oto najważniejsze z nich: „Ecco homo”, „Katharsis”, „Po drugiej stronie”, „To jest moje życie”, „W życiu najważniejsze jest życie”, „...A miłości byś nie miał”, „Dygresje o Polsce – dygresje do „Melancholii” J. Malczewskiego, „Jeno wyjmij mi tych oczu szkło bolesne...”, „Chopin w poezji polskiej”, „Marzenie”, „Mgła”.
„Kawiarenka” tworzy autorskie przedstawienia profilaktyczne (Ogólnopolski program „Profilaktyka a Teatr”. Oto ich tytuły: „Kto jest bez winy?”, „Ciszej”, „Zanim postanowisz odejść”, „Landrynki”, „O szyby deszcz dzwoni...”.
„Kawiarenka” wystąpiła na deskach Teatru im. St. Wyspiańskiego w Katowicach, na scenie Pałacu Wilanowskiego, na scenie zespołu „Mazowsze” w Karolinie i wielu innych.
Z kalendarium „Kawiarenki”:
Rok 2009 „Kawiarenka” otrzymuje ceryfikat „Wspiera nas PaT” za realizację autorskich programów profilaktyczno-edukacyjnych w obszarze teatru w MSWiA w Warszawie.
Owocem działań „Kawiarenki” jest utworzenie klasy humanistyczno-teatralnej pod patronatem Komendy Głównej Policji.
Rok 2008 „Kawiarenka” otrzymuje dyplom XLI Ogólnopolskiego Konkursu „Bliżej Teatru”.
Rok 2011 „Kawiarenka” zostaje odznaczona medalem „Zasłużonego dla Kultury Teatralnej”.
Minęło wiele lat, a ja ciągle czegoś nie wiem, stale czegoś szukam, wciąż czegoś pragnę – i odnajduję w tym sens mojego życia.